#104 de kleren van de keizer

23 januari 2026

kort na het vorige stukje over de sneeuwmevrouw en haar uitzonderlijke kledingkeuze was ik in Paleis Het Loo waar een expositie te zien was over kleding. Koninklijke kleding en dan vooral de kleren van de koningin, hoopte ik. Hoewel ik niet zo’n vorstenhuisfan ben moet gezegd dat ik Koningin Maxima een aantrekkelijke vrouw vind die zich – voor zover ik dat althans een beetje volg – smaakvol kleedt. Zeker bij uitgaansgelegenheden toont ze zoals het in goede sprookjes betaamt – en nog mooier. Als we dan toch een koningin hebben, dan maar zo, zou men zeggen.
Maar helaas, Maxima’s outfits kwamen in de expositie nauwelijks aan de orde. Wel die van Lady Gaga en van andere hedendaagse beroemdheden die me gelijk het koningshuis niet zo bezighouden. Exorbitante jurken en kostuums, het rodeloperwerk. Veel verder dan ‘je zal daar maar in rond moeten lopen’ kwam mijn oordeel niet.
Wel leuk waren de verschillende modestijlen door de tijd heen, en ook de kleding die bij bijzondere gelegenheden, zoals bij bruiloften, begrafenissen, de jacht en zo meer, geacht werd passend te zijn.

“Kleding is een universele taal, met daarbinnen talloze uitdrukkingsmogelijkheden. Mensen uit verschillende sociale groepen maken met hun kledingstijl een statement. Als individu, maar ook als lid van een gemeenschap. Hun kledingkeuze drukt uit waar ze voor staan. Ze laten zien dat je jezelf kunt zijn terwijl je juist de verbinding zoekt met de ander. Met kleding maak je een statement over jezelf en de groep waar je bij hoort” was er bij de begeleidende teksten te lezen.
Die zinnen hielden me eigenlijk meer bezig dan de getoonde creaties. Vertelt kleding zo veel over de drager? Ook als deze er zelf geen andere betekenis aan toekent dan zich te richten naar de omstandigheden van het moment, het weer van die dag bijvoorbeeld, het werk dat gedaan moet worden, of iets dergelijks dat bepaalt.

Kleren maken de man, het zal, maar toch niet overdrijven. Al betrapte ik me er wel op dat het ook gewoon leuk is om naar te kijken. In de zin van de verpakking. Dat kan een uitdrukkelijke keuze zijn. De aankleding, zoals bij Maxima. Aantrekkelijk, oogstrelend.
Of misleidend, het is niet wat het lijkt. De nepagent bij de bejaarde vrouw op de stoep, bijvoorbeeld. De wolf in schaapskleding.
Een verpakking kan verbeelden, versterken, vergroten, verleiden, verbergen…
Zoals bij de kleren van de keizer. Wat was dat ook weer? Het sprookje van Hans Christian Andersen, waarin de keizer kleding aangemeten krijgt van stof die alleen slimme mensen kunnen zien. Een sprookje uit Denemarken, hoe actueel! Een fantasie die uiteindelijk toch niet waar blijkt. De keizer kan niet alles zo maar naar zijn hand zetten. Althans, daarin wil ik nog steeds hartstochtelijk geloven.