#108 Rokjes en bloesjes

3 maart 2026

De dag dat het weer aanleiding geeft om de lente in de bol te hebben.
De rokjes en bloesjes komen uit de kast. Voor mannen schijnt dat ook te bestaan, een rokjesdag. Nee, niet uit de kast, maar in Nijmegen. Pas laat in het seizoen, midden in de zomer. Trouwens, nog steeds de vraag wie het recht op dat idee had. Martin Bril in 1996? Harry Mulisch of Gerrit Komrij eerder? Al ontbreken duidelijke bronnen daarvoor.

Ik deed vandaag dus m’n korte broek aan. En een polo met korte mouwen. Net zomer, zij het toch wat fris. Maar alleen al het idee geeft mij inspiratie en zomerse gevoelens.
Toen ik nog heel klein was had ik daar heel andere ideeën over. God, wat was ik blij als de temperaturen naar het idee van mijn moeder het langer dragen van die vermaledijde korte broek nu toch echt onverantwoord maakten. Met een lange broek hoorde ik omgaand tot een volgende categorie, die van de grote jongens. ‘Maar oppassen dat je er geen gat in maakt hoor!’ ’t Zou wat, alles beter dan die peuteroutfit.

Pas veel later draaide dat bij. Als het maar even kon wisselde ik de lange broek voor een korte. Ongeacht wat anderen daarvan zeiden. Ik vind het fijn, punt.
Intussen werd mijn opvatting over die mode serieus ondersteund door Mr Marvis. Specialist in korte broeken uit Portugal (inderdaad, daar woonde ook Gerrit Komrij). Van postorderen was ik niet zo, maar toen Mr Marvis ook fysieke winkels kreeg werd het mijn huisleverancier voor de korte broek. Leuke winkels, ik ga in Arnhem, aanrader. Al zijn ze allang niet meer alleen gespecialiseerd in korte broeken. Toch een beetje jammer, al weet ik nog niet goed waarom. Daarbij komt dat ze het lentegevoel blijkens hun website zelfs niet meer koppelen aan de korte broek. De dame aan het zwembad bijna bloot en die kerels zitten daar gewoon nog met hun lange broek aan. Wat nou lentegevoel?!

Vanmiddag ging ik in mijn Mr Marvis-outfit gewoon de stad in. Ervan getuigen dat het mooi weer aan het worden is. Die opvatting bleek in mijn woonplaats niet echt te worden gedeeld. Geen rokjes, blote benen, of bloesje. Om van korte broeken maar te zwijgen.
Moeten ze zelf weten, maar ik kan straks paraderen met een stel oogverblindend bruine benen. Dan niet vragen hoe ik daar aan kom. Gewoon flink zijn. Zoals mijn moeder het lang geleden in het vroege voorjaar ook al zei.